Sıkılıyoruz Gün #5

Bu kış ne yağdı arkadaş yau. Yağsın  elbette, ekinlere can gelsin, hayır bi şey değil, gece şimşek sesleriyle uykumdan uyandım. Çok korkmadım ama.

Sabah 6:30'da kahvaltı hazırlamak için Can'la kalkıyorum, bugün 5. gün. Her geçen gün biraz daha savsaklıyorum kahvaltı olayını :) İlk günler bayaa özeniyordum ama haftanın son günü canım çok istemiyor. Yine de ekmek yemiyoruz, pilav asla ağzımıza koymuyoruz. Ama gerçekten sıkılmaya başladık. Dün Can isyan etti: "Ekmek yemiyoruz, pilav yemiyoruz, içki içmiyoruz, sigarayı bıraktık. off yaa" diye. 

Adam haklı. Valla ben de sıkılmaya başladım. Hele ki sigara içmemek gerçekten ebedi oruç gibi. Sanki yarın, ertesi gün ya da başka bir gün içecekmişim gibi. Düşünmemeye çalışıyorum. Ne Karatay'dan ne de sigarayı bırakma işleminden vazgeçecek değilim. Sabrediyorum. İki haftadan sonra aklıma gelmez herhalde. Ve belki de yıllar sonra "ulan ben şu sigarayı nasıl içtim ya" diyeceğim kendi kendime.